„Na 4.200 gebitsreinigingen ben ik elke kattenbezitter mijn excuses verschuldigd" — dierenarts gespecialiseerd in tandheelkunde
„17 jaar lang heb ik eigenaren verteld dat narcose hun enige optie was. Ik had het mis. Er is een veiligere manier — en die kun je thuis toepassen." — Dr. Sophie de Vries, specialist-dierenarts
door Dr. Sophie de Vries, specialist-dierenarts
Mimi doorstond elke test. 11 minuten later was ze dood.
Geen gezondheidsproblemen. Bloedwaarden perfect. ECG normaal. Ik dacht dat ze veilig was.
Als de adem van je kat slechter is geworden …
Als het onmogelijk is om de tanden van je kat te poetsen …
Als je bang bent dat je kat niet meer wakker wordt uit de narcose …
Dan is dit het belangrijkste wat je vandaag zult lezen.
Na meer dan 4.200 gebitsreinigingen heb ik iets ontdekt waarvan ik wou dat ik het elke bezorgde eigenaar had kunnen vertellen die ooit aan mijn behandeltafel zat.
Want 70% van alle katten ouder dan 3 jaar heeft een of andere gebitsaandoening. Bij oudere katten is dat bijna 90%.
En jarenlang heb ik eigenaren verteld dat er maar één optie is: een reiniging onder narcose.
Ik had het mis.
Dit gaat over een manier om de tanden van je kat te beschermen, een einde te maken aan haar pijn en haar voorgoed weg te houden van de narcosetafel.
Je dierenarts heeft gelijk dat een reiniging nodig is. Maar er is iets wat dierenartsen tijdens hun opleiding nooit hebben geleerd.
Gewone opties zoals gebitsreinigingen, snoepjes of watertoevoegingen lossen het probleem niet op.
Wat je zo gaat lezen, is de reden waarom ik ben gestopt met het aanraden van reinigingen aan mijn oudere patiënten. En wat duizenden eigenaren elke dag doen om de tanden van hun kat thuis schoon te houden — zonder risico en zonder de rekening van € 1.500.
De „routine“-reiniging die dodelijk afliep
Mijn naam is Dr. Sophie de Vries. Ik ben al 17 jaar dierenarts gespecialiseerd in tandheelkunde.
Ik zal Mimi nooit vergeten. Ze was een gezonde, 9 jaar oude cyperse kat.
Haar eigenaar bracht haar voor een controle. Alles leek in orde. Ze at. Gedroeg zich normaal.
Toen keek ik in haar bek.
„Er zit flink wat aanslag. Ik raad een professionele reiniging aan.“
Het gezicht van haar eigenaar veranderde. Omdat ze wist wat dat betekende.
Narcose. Honderden euro’s. De kat afgeven en de hele dag in angst doorbrengen of ze wel weer wakker wordt.
Toen zei ik de volgende zin. De zin die elke dierenarts zegt.
„Probeer thuis haar tanden te poetsen.“
Ze keek me aan alsof ik gek was geworden. Haar kat zou de oorlog verklaren zodra er een tandenborstel in de buurt kwam.
Dus probeerde ze gebitssnoepjes. Watertoevoegingen. Speciaal droogvoer. Maar Mimi werd slechter.
Haar tanden moesten getrokken worden.
Ik verzekerde haar dat Mimi veilig was. We deden elke test. Bloedwaarden. ECG. Uitgebreid bloedonderzoek. Elke waarde perfect.
Mimi kreeg een hartstilstand 11 minuten nadat we haar onder narcose hadden gebracht. Ik kon haar niet terughalen.
De eigenaar liep naar buiten met een lege reismand.
Een paar weken later belde ze me en zei iets wat me tot vandaag niet loslaat.
„Het is zo stil hier thuis. Het bed is elke nacht koud. 13 jaar lang heeft ze vlak naast me geslapen. Ik weet niet wat ik met mezelf aan moet. Ze is alleen gestorven. Zonder mij. Ze moet zo bang zijn geweest.“
Mimi was niet de eerste kat die ik op de tafel heb verloren.
Geen enkele eigenaar zou ooit moeten kiezen tussen zijn kat zien lijden en haar leven riskeren. En geen enkele eigenaar zou zichzelf de schuld moeten geven als geen van beide opties veilig was.
De stille moordenaar in de bek van je kat
Tandplak is een kleverige laag bacteriën die zich op de tanden afzet.
Dat slijmerige gevoel op je tanden ’s ochtends? Dat zijn tandplakbacteriën, en die stapelen zich na elke maaltijd op.
Stel je voor dat je nooit zou poetsen. Geen tandpasta.
Precies zo ziet het eruit in de bek van je kat. Niets doodt de bacteriën, dus zetten ze zich als cement vast op de tanden.
Geen gebitssnoepje, geen watertoevoeging en geen droogvoer kan door dat cement heen breken.
Het is alsof je mondwater drinkt of een koekje eet en beweert dat je daarmee je tanden hebt gepoetst.
En een gebitsreiniging is 1 uur behandeling tegenover 8.760 uur bacteriële aangroei.
De bacteriën groeien de klok rond. Dit heet gingivale groei.
Stel je de bek van je kat voor als een vochtige badkamer die nooit wordt schoongemaakt.
De bacteriën zijn de zwarte schimmel. Hij begint klein, maar niets doodt hem.
Dus dringt hij diep de muur in. Je kunt hem er niet meer uit schrobben.
Maar het ergste is: schimmel blijft niet in de badkamer. Hij verspreidt zich door de muren. De lucht in.
Vergiftigt stilletjes het hele huis, tot mensen ziek worden en niemand begrijpt waarom.
En als de kat ouder is? Dan is het een oud huis.
Zwakkere muren. Slechtere leidingen. Minder luchtcirculatie. De schimmel verspreidt zich sneller en het huis is zwakker.
Precies dat gebeurt er in het lichaam van je kat.
Elke keer dat ze eet of zich wast, sijpelen de bacteriën door het gezwollen tandvlees. Rechtstreeks de bloedbaan in.
En studies hebben deze constante stroom bacteriën in verband gebracht met nier-, hart- en leveraandoeningen.
De bek van je kat is de besmette kamer. Vergiftigt stilletjes elk orgaan in het huis.
Daarom raadt je dierenarts reinigingen aan.
Maar de meeste eigenaren merken het pas als het te laat is — omdat katten meesters zijn in het verbergen van pijn. Ze denken dat alles in orde is zolang de kat eet.
En tandenpoetsen? Katten hebben een biologisch instinct: de roofdierreflex. In het wild betekent vastgehouden worden dat ze worden opgegeten. De klauwen van een roofvogel. Een vos die ze tegen de grond drukt.
Je kat doet niet moeilijk. Ze denkt dat ze vecht voor haar leven.
Wat helpt dan wel echt?
Als de gingivale groei onder de tandvleesrand leeft en tandplak zich de klok rond als cement op de tanden vastzet — wat werkt er dan echt?
Het antwoord is niet om van buitenaf harder te schrobben.
Het gaat erom de gingivale groei te doden. En af te breken wat zich al heeft vastgezet.
Het probleem was altijd om onder de tandvleesrand te komen. Niets wat je in de winkel koopt, komt daar. Geen snoepje. Geen toevoeging. Geen borstel. Geen gel.
Maar het speeksel van je kat is daar al. Dag en nacht. Het komt onder de tandvleesrand, waar de gingivale groei leeft.
Als je de juiste werkzame stoffen in het speeksel zou kunnen brengen, zou het speeksel de gingivale groei zelf doden.
Stel je het zo voor:
Het is alsof je schimmelverdelger in de leidingen giet, in plaats van de tegels af te nemen.
De schimmel zit al in de muur. Geen enkele oppervlakkige schoonmaak bereikt hem.
Maar als er continu iets door de leidingen stroomt dat doodt wat groeit en oplost wat vastzit, dan verspreidt de schimmel zich nooit naar de rest van het huis. Hij krijgt nooit de kans om zich te nestelen.
Dat is het speeksel. Het is er al. Het komt al waar de gingivale groei leeft. Continu.
Je stopt met de tegels afnemen. Je doodt de schimmel van binnenuit in de muur.
Wat zich al heeft vastgezet, breekt af. Laag voor laag.
Niets meer dat zich door het tandvlees vreet. Niets dat de bloedbaan in sijpelt. Niets dat de organen beschadigt. Niets dat de kat pijn doet.
Wat de diergeneeskunde-opleiding me nooit heeft geleerd
Ik belde een oud-collega — ook een dierenarts gespecialiseerd in tandheelkunde. Daar zijn er maar een paar honderd van.
Ze vertelde me dat een groep specialisten werkte aan een manier om de gingivale groei te bereiken en te doden — met een methode die enzymcoating heet.
Ze hadden een formule ontwikkeld die natuurlijke mineralen gebruikt om dezelfde enzymen na te bootsen die in kattentandpasta zitten. Precies de enzymen die gingivale groei doden en vastgezette tandplak afbreken.
Ze ontdekten dat de enige weg onder de tandvleesrand een poeder was dat door het kattenvoer heen gemengd wordt.
Omdat de mineralen door het lichaam verteerd en via het speeksel vrijgegeven moesten worden.
Net zoals knoflook in je adem terechtkomt.
De enige veilige formule
Ik vroeg haar waarom de vaste dierenartsen van mijn patiënten het nooit hadden genoemd.
Ze zei dat sommigen dat wel doen. Degenen met een tandheelkundige opleiding. Maar de meeste dierenartsen leren maar één oplossing: tanden reinigen onder narcose.
Ze zei dat het bedrijf klein is. Ze produceren niet in grote aantallen, en de enzymmethode is duur.
De meeste fabrikanten slaan die over en gebruiken in plaats daarvan zeewier. Ze waarschuwde me ervoor. Zeewier bevat veel jodium, wat gevaarlijk is voor oudere katten.
Ik vroeg haar of het echt werkt.
Ze vertelde dat ze het al meer dan een jaar aanraadt aan haar oudere patiënten. De meesten hadden daarna geen reiniging meer nodig.
Het heette MiauwGlimlach.
27 van mijn 30 „hoogrisico“-patiënten lieten verbetering zien
Ik begon een testreeks met 30 oudere katten. De patiënten bij wie narcose het meest riskant was. Hartruis. Nierziekte. Schildklierproblemen. Diabetes.
Katten van wie de eigenaren maandenlang hulpeloos aan mijn behandeltafel hadden gezeten.
Ik zei elke eigenaar hetzelfde. Gewoon over het eten strooien. Eén keer per dag. Verder niets.
Het eerste wat ik wilde weten: eten ze het? Want katten zijn extreem kieskeurig.
Elke kat deed het. Geen enkele kat weigerde haar eten.
Na 60 dagen lieten 27 van de 30 zichtbare verbeteringen zien.
De adem veranderde binnen enkele weken. Tandvlees dat rood en gezwollen was geweest, begon te genezen.
De aanslag die ik maandenlang erger had zien worden, loste op.
9 van deze katten stonden ingepland voor een gebitsreiniging. Uiteindelijk hadden 7 er geen meer nodig.
Sommige katten met nierproblemen kwamen zelfs terug met betere bloedwaarden. Hun dierenartsen konden het niet verklaren. Ik wel.
Hun nieren hadden jarenlang tandbacteriën gefilterd. Nu werd het bij de bron gestopt, nog voordat het ooit in de bloedbaan kwam.
Een eigenaar belde me en zei: „Zijn adem is zoveel beter, en hij spint meer dan hij in maanden heeft gedaan.“
Een andere bracht haar 17-jarige kat voor een nacontrole. „Ze eet weer zelf“, zei ze. Haar stem brak. „Ik dacht dat ik haar zou verliezen.“
Wat maakt MiauwGlimlach zo werkzaam?
Na maandenlang testen — en andere poeders die faalden — is dit wat ik heb ontdekt:
De meeste tandpoeders hebben hetzelfde probleem. Katten eten ze niet. Toen we goedkopere poeders testten, vertelden eigenaren me dat hun kat twee dagen in hongerstaking ging.
Als de kat het niet eet, doet de rest er niet toe.
Elke kat in onze testreeks at MiauwGlimlach zonder aarzelen. De biergist werkt als kattenkruid in voervorm. Katten worden er van nature door aangetrokken.
Daarnaast was het het enige product op de markt dat enzymcoating gebruikt. Dat betekent dat het als enige echt de enzymen nabootst die gingivale groei doden en vastgezette tandplak afbreken.
Elk ander poeder, snoepje en elke toevoeging raakt alleen de oppervlakte. Ze nemen de tegels af.
En het belangrijkste: het was de enige formule die veilig is voor de katten die het het hardst nodig hebben. De senioren, de katten met gezondheidsproblemen, de katten met het hoogste risico op gebitsproblemen en narcose.
Geen jodium. Geen zeewier. Geen goedkope vulstoffen.
In mijn hele testreeks had geen enkele kat een negatieve reactie. Geen braken. Geen diarree. Geen maagproblemen. Helemaal niets.
Dat kwam door de kwaliteit van de ingrediënten.
Meer tijd. Daar gaat het echt om.
Dit ging nooit over schone tanden.
Het gaat om het warme, spinnende gewicht op je borst ’s nachts. De kat die je plekje inpikt zodra je opstaat. Het spinnen dat je in de stilte hoort, als al het andere rustig is.
Het gaat om de kat die de kamer uitkiest waar jij net bent. Elke keer. Zonder dat je erom vraagt.
De kat die er voor je was in de zware jaren. Die kwam opdagen toen verder niemand kwam. Die bleef.
Dit gaat niet alleen over een reiniging of een slechte adem of gezwollen tandvlees.
Het gaat erom dat je niet wakker ligt en je afvraagt of je genoeg doet. Dat je niet opziet tegen het volgende bezoek aan de dierenarts. Dat je geen formulier hoeft te tekenen waarop staat: er bestaat kans op overlijden.
Het gaat erom dat je niet de ochtenden verliest waarop je kat over je gezicht loopt om je wakker te maken.
Je slaapt beter als ze bij je is. Dat is altijd zo geweest. Daar gaat het om.
Meer nachten waarin ze tegen je rug aan ligt. Meer tijd.
Een fractie van wat je al hebt uitgegeven
Een gebitsreiniging kost € 800 tot € 1.500. Extracties komen er nog bij. En de bacteriën komen binnen enkele uren terug.
De meeste eigenaren hebben al € 400 of meer uitgegeven aan producten die niets hebben veranderd.
MiauwGlimlach kost minder dan € 0,78 per dag.
En het werkt elke seconde van de dag. Niet één keer per jaar op een tafel onder narcose.
Eén pot MiauwGlimlach kost normaal € 69,99.
Maar op dit moment is er een lezerskorting tot 70% — alleen via deze link:
→ Lezerskorting verzilveren ←
Bovendien zit er bij elke bestelling een gratis cadeau:
De gids „Gezonde kattenbek“ (normale prijs € 19,99)
Stap-voor-stap uitleg waar je in de bek van je kat op moet letten, hoe je de vooruitgang bijhoudt en wanneer je je dierenarts inschakelt.
Met een 100% geld-terug-garantie
Dit heeft mij als dierenarts overtuigd: je hoeft geen woord van mij te geloven.
De makers van MiauwGlimlach bieden een volledige geld-terug-garantie. Let op de adem van je kat. Let op haar tanden.
Als je kat het niet eet. Als je niet het verschil ziet dat ik in mijn tests heb gezien — dan betalen ze je elke cent terug. Zonder vragen. Zonder gedoe.
→ Zonder risico proberen ←
Je hebt al geld uitgegeven aan dingen die niet werkten. Deze keer geldt: als het niet werkt, betaal je niets.
Jij loopt geen risico. Je kat ook niet.
De meeste goedkope tandpoeders worden gemaakt van zeewier, niet van enzymen. Zeewier bevat veel jodium — en te veel jodium wordt in verband gebracht met schildklierproblemen bij katten, vooral bij oudere dieren. Het laatste wat je elke dag over het eten wilt strooien.
De keuze die Mimi’s eigenaar nooit had
Ik heb dit geschreven omdat Mimi’s eigenaar nooit een derde optie had. Het was de tafel of het erger laten worden. En daardoor is ze haar meisje kwijtgeraakt.
Vanaf hier zijn er twee wegen. Slechts één houdt je kat weg van de narcosetafel.
Weg 1:
Je probeert MiauwGlimlach. Eén doseerlepel per dag. Als het niet werkt, krijg je je geld terug.
Maar als het werkt — zoals bij duizenden anderen — blijft je kat van de tafel. Blijft ze zonder pijn. Ligt ze ’s nachts nog steeds spinnend op je borst. Volgt ze je nog steeds door het huis.
En hoef je nooit meer op een parkeerplaats te zitten en je af te vragen of je kat bang is. Of ze wakker zal worden.
Weg 2:
Je sluit deze pagina.
En de gingivale groei verspreidt zich verder. De aanslag zet zich verder vast. De adem wordt erger. Het tandvlees zwelt verder op.
En je kat blijft lijden op manieren die je niet kunt zien. Tot je dierenarts op een dag zegt dat er geen keuze meer is. Of erger — de infectie verspreidt zich, en je krijgt helemaal geen keuze.
Ik heb dit vaker meegemaakt dan ik kan tellen. En elke eigenaar zegt hetzelfde.
Ik wou dat ik eerder was begonnen.
Ik heb gezien hoe dit verhaal afloopt. Ik heb aan de telefoon gezeten met een vrouw die me vertelde dat haar huis nog nooit zo stil was geweest — en ze gaf zichzelf de schuld dat ze niet eerder had ingegrepen.
Dat hoeft niet jouw verhaal te zijn.
» Bescherm je kat — en je geweten — vandaag nog «
Klik hierboven om te zien of MiauwGlimlach nog 70% korting en gratis verzending aanbiedt
Klik hierboven om te zien of MiauwGlimlach nog 70% korting en gratis verzending aanbiedt
Het geheim nr. 1 dat dierenartsen aanraden — voor een gezonde kattenbek zonder reinigingen onder narcose
BESCHIKBAARHEID BEKIJKEN